Veel leiders zeggen dat ze meer eigenaarschap willen in hun team. Maar wat ze in de praktijk doen, is het omgekeerde: controleren, corrigeren, tussenkomen. Alles netjes opvolgen, niets aan het toeval overlaten. En voor ze het goed en wel beseffen, zijn ze aan het micro managen.
Micromanagement ontstaat niet omdat leiders het graag doen. Het ontstaat uit bezorgdheid. Of uit de drang naar snelheid, zekerheid, controle. “Ik wil gewoon dat het goed loopt.” Het lijkt logisch: hoe dichter je erop zit, hoe minder risico. Maar op de werkvloer werkt het net andersom.
Hoe meer jij vastpakt, hoe minder ruimte er overblijft. Hoe vaker jij tussenkomt, hoe sneller mensen afhaken. En hoe beter jij het denkt te doen, hoe minder anderen het nog proberen. Niet omdat ze niet willen. Maar omdat ze geleerd hebben dat het toch terugkomt op jouw bord.
Zo ondermijn je, zonder het te willen, precies het gedrag dat je nodig hebt: eigenaarschap.
Want eigenaarschap ontstaat niet in een cultuur van controle. Het groeit in een omgeving waar mensen hun verantwoordelijkheid mogen nemen. Waar er ruimte is om te proberen. Waar fouten geen schande zijn, maar een leermoment. Waar initiatief niet afgeremd wordt, maar aangespoord.
De reflex om te micro managen is begrijpelijk. Zeker als je het gevoel hebt dat er veel op het spel staat. Maar het effect is altijd hetzelfde: vertraging. Demotivatie. Afhankelijkheid. En uiteindelijk: stilstand. Terwijl je net mensen nodig hebt die meebewegen, meedenken en zelfsturend handelen.
De omslag begint bij bewustzijn. Ben je als leider nog aan het sturen — of ben je aan het overnemen? Stel je open vragen — of geef je instructies? Vertrouw je op het proces — of wil je elk detail kennen? Elk van die keuzes stuurt gedrag. En vaak ben je zelf de reden dat mensen niet het eigenaarschap tonen dat je verwacht.
Sturen en loslaten zijn geen tegenpolen. Ze zijn allebei nodig. Maar de volgorde telt. Eerst duidelijkheid. Dan vertrouwen. Eerst richting geven. Dan ruimte laten. Mensen willen verantwoordelijkheid nemen — maar niet als ze voortdurend op de vingers gekeken worden.
Verantwoordelijkheid overdragen is dus niet hetzelfde als mensen alleen laten. Het betekent: ze serieus nemen. Ze betrekken. Ze bevoegdheden geven die passen bij de verwachtingen. En ja — ook durven verdragen dat het niet perfect gaat.
Eigenaarschap vraagt leiderschap dat durft loslaten. Niet uit gemak, maar uit overtuiging. Omdat je wéét dat mensen pas gaan dragen als je zelf stopt met alles te tillen.
Dus de vraag is niet: moet ik loslaten? De vraag is: wat hou ik nu vast dat mijn team beter zou kunnen dragen?
En het antwoord op die vraag bepaalt vaak hoe ver je team – en je organisatie – uiteindelijk geraakt.